Duchy opiekuńcze i przygodne to zawierający dwadzieścia pięć utworów zbiór prozy poetyckiej należącej do gatunku Bildungsroman, podzielony na trzy części: Refleksy, Opowiadania, Pseudomorfozy.

Opowieści sięgają końca XIX wieku, a kończą się na czasach współczesnych. Dobre duchy i robotnicze osiedla pochodzą z Górnego Śląska. Portrety Ślązaków, odcienie gwary śląskiej, mistyczne krajobrazy szkicowane są z rzeczową czułością. Lektura książki pozwala zajrzeć za mury starych ceglanych domów i osiedli górniczych, usłyszeć i zobaczyć ich mieszkańców. Ale nie tylko to, ponieważ świat widzialny odsłania nam zawsze coś więcej, coś, za czym często tęsknimy.